Babamın anlattığı bir hikâye vardı: Zeytin ağacı, sabrın ve direncin simgesidir derdi. Onun kökleri derine gider, toprağa sıkıca tutunur. Fakat su gelmezse, o bile dayanamaz.
Akhisar’ın zeytinliklerinde bugünlerde bu hikâyeyi hatırlatan bir manzara var. Kuraklık kapıda, 80 bin dekarlık alan tehlikede. Çiftçi ise su bekliyor, musluklar kuruduğunda umutlar da kuruyor. İşte bu yüzden, MUSKİ’ye yapılan ek önlem çağrısı gün geçtikçe yükseliyor.
Zeytin deyip geçmeyin. Anadolu’nun bu verimli topraklarında, zeytin dalının her yaprağı, her meyvesi emek ve alın terinin simgesi. O ağaçlar ki, sadece birer bitki değil; nesiller boyu geçim kaynağı, ailenin geleceği. Şimdi ise, susuzlukla mücadele ediyor.
Çiftçi diyor ki, “Baharı gördük ama yağmuru göremedik.” Evet, bu yıl yağışlar yetersiz kaldı ve bu durum zeytin ağaçlarını zorluyor. Ağaçlar, delicesine kök salmış ama nafile, toprak ses vermiyor.
Manisa’nın Akhisar ilçesinde sesler yükseliyor — “MUSKİ, çare ol!” diyor çiftçi. Sulama sezonu için daha fazla önlem alınması şart. Yoksa bu yıl zeytin dalında umut kuruyacak.
MUSKİ yetkilileri de çalışıyor elbet, ama çarkların daha hızlı dönmesi gerek. Çiftçi bugün değil, dün çözüm bekliyor. Susuz kalan toprak, yarın ürün vermez — bu kadar basit.
Bir düşünün, Akhisar’da her bir zeytin ağacı, yılların emeği. Toprak arıyor suyu, oysa su bulanık. Kuraklık sadece zeytini değil, insanı da kurutuyor. Çiftçi, gece gündüz çalışıyor ama karşısında dev gibi bir engel var: Susuzluk.
Tarihin sayfalarında dolaştığımızda, zeytin ağacının simgesel anlamı çıkar karşımıza. Barışın, bereketin ve bilgelik tanrısının armağanı bu ağaç, Anadolu’da binlerce yıldır direniyor. Ancak bu defa doğanın döngüsü kırılmış gibi.
Geçmişteki krizlere baktığımızda, içten bir dayanışma ile güç bulmuştu çiftçi. Bu kez de el birliği ile çare bulunmalı. Aksi halde sadece zeytin değil, geleceğimiz de solacak.
Büyüklerimiz der ki, “Dereden geçerken at değiştirilmez.” Akhisar’ın zeytinlikleri dereyi geçiyor; fakat atlar yorgun, su ise uzak. İşte bu yüzden, bugünden önlemler almak şart.
Zeytin ağaçları bu ülkenin mirası, emaneti. Onlara iyi bakmak, bir vecibe. Çiftçi bu emaneti koruyacak; yeter ki, gereken suyu bulsun. Musluklar açıldığında, umutlar da yeşerecek.
Akhisar’ın zeytin ağaçları direnir, yeter ki yanında olalım. Suyun yolu uzarsa, çabanın yolu kısalmalı. Unutmayalım, bir zeytin dalı barış getirdiği gibi, bolluk da getirir. O dalın kurumasına izin vermemeliyiz.
Anadolu’nun ortasında, zeytin dalında kuruyan umutlar yeniden yeşermeli — çünkü biliriz ki, su akar yolunu bulur.
— Yalçın Özatay · Köşe yazarı
Yorum Yap